Παπαγάλος Καστοριάδης: η νέα επιτομή του σοσιαλιστικού σουρεαλισμού

Αυτό που ζούμε τις τελευταίες μέρες θεωρητικά αποκαλείται κλιμάκωση του προεκλογικού αγώνα. Όλα τα συμπτώματα της πολιτικής σύγκρουσης όμως δείχνουν ότι – τουλάχιστον- οι δύο μεγάλοι παραμένουν πιστοί οπαδοί του σοσιαλιστικού σουρεαλισμού, τον οποίον έχουν υπηρετήσει με αυταπάρνηση σχεδόν σε όλες τις εκλογικές αναμετρήσεις.
Πρώτο λαμπρό πεδίο σύγκρουσης το δίλλημα που τόλμησε κάποια στιγμή να ξεστομίσει ο μακαρίτης ο Κορνήλιος Καστοριάδης: Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα; Στο στόμα του Γιώργου Παπανδρέου έγινε προεκλογικό σύνθημα που κανονικά θα έπρεπε να προκαλέσει ένα ελαφρό μειδίαμα. Κι όμως! Σύμπασα η κοινοβουλευτική ομάδα το πήρε προσωπικά: Εμένα είπες βάρβαρο, βρε χαμερπή σοσιαλιστή, ήταν η φράση που είχε αποτυπωθεί στην έκφραση όλων ακόμα και του άτυπου αμπελοφιλόσοφου της κυβέρνησης Ευάγγελου Αντώναρου που ένοιωσε την ανάγκη να τοποθετηθεί με δήλωση της ίδιας ασημαντότητας που χαρακτηρίζει όλες του τις δηλώσεις. Εν τω μεταξύ οι πολίτες βλέπουν τη βαρβαρότητα να στήνει τρελό χορό δίπλα τους, ο σοσιαλισμός όμως παραμένει άφαντος, όσο και ο Χριστοφοράκος της Μίζενς.
Οι «σοσιαλιστές» όμως ένοιωσαν μειονεκτικά και αντεπιτέθηκαν με ομαδική επίθεση κενού λόγου στο διαφημιστικό σποτ των κυβερνώντων που εμφανίζει πράσινα παπαγαλάκια να τρομοκρατούν τον κόσμο με μοχθηρότητα που θα ζήλευαν και τα «Πουλιά» του Χίτσκοκ. Εκατοντάδες δηλώσεις για το «τι είπε ο παπαγάλος», αν ο παπαγάλος είναι πασόκος, η σημασία του παπαγάλου εν τω συγχρόνω βίω και άλλα φαιδρά.
Η φωνή δε του παπαγάλου μου έφερε στο μυαλό τον παπαγάλο της διαφήμισης της Bo mec όπου το μότο ήταν πιο σαφές απ’ αυτό της Ν.Δ. « Μπο μεκ, ξυρίζεσαι μαλακά»
Μέσα σ’ αυτό το σκηνικό, καλούμαστε όλοι να κάνουμε σιάτσου, τις αναπνοές του τοκετού, ορειβασία, ποδηλασία, κωπηλασία ή ότι άλλο, τέλος πάντων, θα μας κάνεις να αντέξουμε δύο ακόμα εβδομάδες προεκλογικής ασυναρτησίας με χαριτωμένες πινελιές πολιτικού παλιμπαιδισμού!

Καλή Ανάσταση!!!

Το παρόν blogοκατάστημα εύχεται Καλή Ανάσταση (γενικότερα, όχι μόνο για το Πάσχα)και υπόσχεται ότι θα επιστρέψει χορτάτο και αχόρταγο αμέσως μετά το Πάσχα. Ο μαγαζάτορας σας αφήνει ολίγον Soulta Ferta της Μεγάλης Εβδομάδας στο player που βρίσκεται στην ΔΕΞΙΑ πλευρά της σελίδας. Να επαναλάβω ότι το δαιμονικό μηχανάκι λειτουργεί αυτοβούλως (auto-play στα ξενικά), οπότε αν θέλετε να ακούσετε δεν χρειάζεται να κάνετε τίποτα, εκτός από το να έχετε ανοιχτά τα αυτιά σας. Όσοι δεν θέλετε να ακούσετε μπορείτε να πατήσετε pause και περιοριστείτε στην ανάγνωση των παλαιότερων αναρτήσεων!

Το Πάσχα και οι μικρές ενοχές

Το Πάσχα πάντα υστερούσε σε φωτογραφική φαντασία, σε σχέση τουλάχιστον με τα Χριστούγεννα, που έχουν χαρίσει στον καθένα δεκάδες (ίσως και εκατοντάδες λήψεις) δίπλα στο δέντρο με το χέρι να κρατά μία από τις μπάλες, λες και αυτή είναι ο αδύναμος κρίκος του στολισμού, αυτή είναι η μόνη που διέτρεχε τον κίνδυνο να τσακιστεί στο πάτωμα…
Το θείο δράμα και όλα όσα το συνοδεύουν δεν φωτογραφίζεται συνήθως. Τα ντοκουμέντα της συμμετοχής είναι ελάχιστα από τη Σταύρωση, τον Επιτάφιο ή ακόμα και από την Ανάσταση, εκτός αν έχουν συμβεί έξω από το αστικό περιβάλλον, που μπορεί να διαθέτει περισσότερες φωτογραφικές μηχανές, αλλά υστερεί σε αυθεντικότητα..
Είναι βέβαιο ότι έχω κάνει πάνω από 25 φορές Πάσχα στη γενέτειρα, αλλά αν θέλω να ανακαλέσω αναμνήσεις, αυτό με οδηγεί πάντα στη δεύτερη δεκαετία της ζωής μου, εκεί στα βόρεια, όταν η ταμπέλα του εσωτερικού μετανάστη δεν ήταν ακόμα ούτε καν ενδεχόμενο.
Η πιο θορυβώδης ημέρα ήταν πάντα η Μεγάλη Παρασκευή, κυρίως λόγω του Επιταφίου. Ανήκα τότε σε μπάντα προσκόπων, συμβάλλοντας με όλες μου τις δυνάμεις στο παράφωνο soundtrack της περιφοράς, που έσφυζε από κλάματα μικρών παιδιών, καινούργια ανοιξιάτικα φορέματα, κλεφτές ματιές εφήβων γεμάτες προσδοκία, γεροντικούς ψιθύρους που μιμούνταν ακατάληπτες ψαλμωδίες και έντονες ανοιξιάτικες μυρωδιές από τις λίγες ανάσες που είχε αφήσει στην εργατική Δυτική Θεσσαλονίκη η «λυτρωτική» για τους περισσότερους αντιπαροχή.
Αυτές οι περιφορές μου άφησαν ως ενθύμιο δύο- τρία ζευγάρια φθαρμένες σόλες παπουτσιών και τη στυφή γεύση από το επιστόμιο του πνευστού που υποκρινόμουν ότι έπαιζα.
…και η ανάμνηση της ενοχής. Όταν πια είχα εγκαταλείψει τα όνειρα να γίνω σολίστ πνευστού αραίωσα τις συμμετοχές μου στην περιφορά και μία απ’ αυτές τις «απουσίες» καταγράφηκε όταν γυμνός με ένα επίσης γυμνό κορμί δίπλα μου, μέσα σε γκαρσονιέρα με δανεικά κλειδιά, ανακάλυπτα πως μπορεί να γίνει πραγματικότητα η Ανάσταση μέσω του βασικού ενστίκτου, την ώρα που η παραφωνία της μπάντας οδηγούσε τον Επιτάφιο πίσω στην εκκλησία και χάριζε σε δύο ερασιτέχνες εφήβους εραστές πένθιμο ρυθμό στη γιορτή τους. Βγήκα στο δρόμο με το χαμόγελο μέχρι τ΄αυτιά, ευτυχής αλλά και με μία ενοχή, ότι το ευτυχές γεγονός έγινε σε λάθος χρόνο, τη στιγμή που όφειλα να πενθώ. Μάλλον γι αυτό επανέλαβα την «εμπειρία» και τη Δεύτερη μέρα του Πάσχα, αλλά δεν κατάφερα να διασκεδάσω την ενοχή μου, αφού ακόμα και τώρα η «εμπειρία» της Μεγάλης Παρασκευής παραμένει πιο ψηλά στο βάθρο.
Στην πορεία οι ενοχές υποχώρησαν, το Πάσχα μεταφράστηκε με μίνι 4ημερες διακοπές στην πατρίδα, όπου η άφιξη σου συνοδευόταν από ένα καλομαγειρεμένο, πλην σχετικά άγευστο, νηστίσιμο πιάτο. Και η επιστροφή στην πρωτεύουσα, πάντα με συμπτώματα δυσπεψίας και το «πένθιμο εμβατήριο» της επιστροφής στη δουλειά να ηχεί – πάντα παράφωνο- στ’ αυτιά σου!

Best of Soulta Ferta!

Μετά από κοπιαστική δουλειά δεκάδων τεχνικών ήχου, με την θερμή υποστήριξη εκατοντάδων cheerleaders και τη βοήθεια του Θεού, έγινε δυνατή η διάθεση στο κοινό κάποιων χαρακτηριστικών στιγμών της υπεραπαραγωγής Soulta Ferta της προηγούμενης εβδομάδας! Το player που βρίσκεται στην ΔΕΞΙΑ πλευρά της σελίδας, λειτουργεί αυτοβούλως (auto-play στα ξενικά), οπότε αν θέλετε να ακούσετε δεν χρειάζεται να κάνετε τίποτα, εκτός από το να έχετε ανοιχτά τα αυτιά σας. Όσοι δεν θέλετε να ακούσετε μπορείτε να πατήσετε pause και περιοριστείτε στην ανάγνωση των παλαιότερων αναρτήσεων!
Αν αυτό το πείραμα γνωρίσει επιτυχία και ο microsoult (κατά κόσμο Δημήτρης Σούλτας) δεν δεχθεί πολλά υβριστικά μηνύματα η προστπάθεια θα επαναληφθεί με το ανέβασμα και άλλων εκπομπών του Soulta Ferta!
Καλή ακρόαση!!!

Κάτω τα χέρια από το μπότοξ!

Ακούγοντας ανέμελα χθες το απόγευμα τις ειδήσεις, ταράχτηκα ακούγοντας ότι πλέον θα αντιμετωπίζεται σκληρά από το νόμο η παραποίηση των χαρακτηριστικών του προσώπου. Δεδομένης της τρικυμίας που επικρατεί στα κυβερνητικά κρανία εδώ και πολύ καιρό, οδηγήθηκα αυθορμήτως στο συμπέρασμα ότι το μπότοξ έγινε ιδιώνυμο. Ότι οι αισθητικές επεμβάσεις στο πρόσωπο (κυρίως μεσηλίκων) θα είναι πλέον παράνομες και θα γίνονται σε ανήλιαγα υπόγεια από Φουστάνους που θα καταζητούνται από την Αστυνομία ως άλλοι Παλαιοκώστες!
Ευτυχώς η σοφή κυβέρνηση δεν έθιξε αυτόν τον- νευραλγικό για την ελληνική οικονομία- τομέα και στόχευσε εκεί που υπάρχει το πρόβλημα του styling στην ελληνική κοινωνία: στην τρισκατάρατη κουκούλα!
Ο κορυφαίος στυλίστας κ. Δένδιας συμβουλεύτηκε τους συναδέλφους του (κοπτοράπτες νόμων, κομμωτές δημοσκοπήσεων που αφαιρούν την περιβόητη ψαλίδα εν ριπή οφθαλμού) και αποφάσισε ότι αν πετάξεις μία πέτρα φορώντας κουκούλα σε περιμένει επιπλέον ποινή, ενώ αν είσαι ξεσκέπαστος, με όπλο στο χέρι και αρχίζεις να ρίχνεις στο γάμο του Καραγκιόζη, δεν σε περιμένει κανένα μπόνους ποινής.
Θα ήθελα τέλος να συγχαρώ την κυβέρνηση για την πολιτική στήριξης των δικαιωμάτων των γυναικών, αφού εάν κάποια μουσουλμάνα αναγκαστεί στην Ελλάδα να φορέσει μπούρκα θα διωχθεί ως κουκουλοφόρα, κάτι που θα κάνει την ίδια και τον μουτζαχεντίν σύζυγο της να το σκεφτούν δεύτερη φορά.

Χορεύετε; Μέρα μεσημέρι;

Από το μεσημέρι της Παρασκευής είναι αδύνατο να αποφύγω την πληροφορία ότι από το μεσημέρι της Κυριακής δεν αποκλείεται να έχουμε στην Αττική χιονόστρωση (επακόλουθο της έντονης χιονόπτωσης, σκέφτομαι με τα φτωχά μετεωρολογικά μου). Βγαίνω στο μπαλκόνι να δω με τα ίδια μου τα μάτια τα «φαινόμενα», αλλά εκτός του κρύου, μόνο κάποια σύννεφα προσπερνούν αθόρυβα τις ανενεργές πέργκολες των γύρω ταρατσών.

Από τις ίδιες αυτές ταράτσες το κέντρο της πόλης απέχει μόλις λίγα λεπτά με τα πόδια, όταν αποφασίσει κανείς να τα βάλει σε κίνηση για να ζεσταθούν και δεν εμπιστευτεί το σύστημα clima του νέου του αυτοκινήτου. Η Ιπποκράτους μοιάζει ακόμα και τα μεσημέρια της Κυριακής με έκθεση αυτοκινήτων και οι οδηγοί των λεωφορείων εκτελούν καταβάσεις ανάλογες μ’ αυτές των σκιέρ, προσπαθώντας να διεκδικήσουν ανά 10 μέτρα, λίγο από το λεωφορειόδρομο, που θεωρητικά τους ανήκει αποκλειστικά. Όταν έχεις φτάσει στην Ακαδημίας έχεις την αίσθηση ότι περνάς ένα αόρατο σύνορο, όπου μια μαγική δύναμη εξαφανίζει την μικροαστική αυτοκινούμενη έπαρση και παραδίδει τα ιστορικά κτίρια σε ρυθμούς που παραπέμπουν σε αυγουστιάτικες μέρες. Ακόμα και οι πινακίδες «Εκτελούνται έργα» ζουν τις πιο μοναχικές στιγμές τους χωρίς τους εργάτες που θα επιβεβαίωναν την τετριμμένη τους προειδοποίηση.

Ανάμεσα στο Πανεπιστήμιο και την Ακαδημία, ρωσίδες μετανάστριες έχουν στρώσει «τραπέζι» στα παγκάκια διασκεδάζοντας τη μέση ηλικία τους με σπιτικές τυρόπιτες, αδιάφορες αν λίγο πιο κάτω, στο σταθμό του Μετρό, το εμπόριο των πλανόδιων δεν ξέρει από αργίες και προσπαθεί να ψαρέψει επιβάτες- πελάτες προσφέροντας τσάντες, ομπρέλες και υπνόσακους σε τιμές ευκαιρίας.

Ο καιρός δεν δείχνει καμία διάθεση να κάνει τραγικά απαραίτητες τις ομπρέλες και έτσι κάποιοι από τους πωλητές τις ανοίγουν και κάνουν τον κύκλο του τετραγώνου, χωρίς όμως να χορεύουν όπως θα ήθελε το διεστραμμένο, καλλιτεχνίζον μυαλό μου. Άλλωστε ο αφρικανός μετανάστης να μην έχει καν ιδέα ότι απ’ αυτόν τον πλανήτη πέρασε ο Gene Kelly, αλλά κι αν ακόμα το ξέρει του λείπει το κατάλληλο σκηνικό, που δεν είναι πάντως δύσκολο να δημιουργηθεί σε μια πόλη που με την πρώτη ψιχάλα θρηνεί για τις φραγμένες της αποχετεύσεις…


Η Κοραή, από την άλλη, θρηνεί για τα λιγότερα ATM των τραπεζών της (άλλα σπασμένα, άλλα κρυμμένα πίσω μεταλλικά ρολά, κάτι που προφανώς φέρνει λιγότερους χρεωμένους «προσκυνητές» στον πεζόδρομο της. Τρεις- τέσσερις τιμούν περπατώντας τα fast-food. Ακόμα και η αφισοκόλληση βρίσκεται σε φθίνουσα πορεία. Σκόρπιες λίγες αφίσες στην μεταλλική περίφραξη ανακαινιζόμενης τράπεζας. Εκεί έχει στρώσει ένας άστεγος τη χαρτονένια ησυχία του ή τουλάχιστον προσπαθεί να την στρώσει…


Κάτι φαίνεται να τον ενοχλεί… Όχι φυσικά η οικονομική κρίση. Είμαι βέβαιος ότι αν τολμήσεις να του μιλήσεις γι αυτήν θα ξεσπάσει σ’ ένα βροντερό γέλιο που θα φτάσει μέχρι τ’ αυτιά των πλανόδιων που πωλούν υπνόσακους λίγο πιο πάνω και δεν πρόκειται ποτέ να τον κάνουν πελάτη τους, αν και αυτό το κυριακάτικο μεσημέρι μοιάζει να είναι σαν ο μόνος εν δυνάμει πελάτης τους.
Ψιθυρίζει ακατάληπτες βρισιές και σηκώνει το χέρι του γέροντας ελαφρά τον καρπό. Το σηκώνει και το ξανακατεβάζει… Σαν χορευτική φιγούρα… σαν μια βαθιά ριζωμένη ανάμνηση από κάποιον νεανικό χορό… ντυμένος με κοστούμι… εκείνη φορά ένα λιτό κολιέ και απλώνει το χέρι της… Χορεύετε;

Ευτυχισμένο το 2010!

Με μια "ελαφρά" καθυστέρηση ολοκληρώνεται το έπος των προβλέψεων από το blogοκατάστημα για το δυσοίωνο έτος 2009!

ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ

Η Ν.Δ γιορτάζει τα 35 της χρόνια με σεμνό και ταπεινό γεύμα στη Ραφήνα. Πριν ξεκινήσει το γεύμα εμφανίζεται με στολή δύτη ο Γώργος Βουλγαράκης, που προσφέρει φρέσκο ροφό στο γλέντι, κάτι που κάνει τον Καραμανλή να συγκινηθεί. Έτσι ιδρύεται υφυπουργείο παράκτιας ηθικής το οποίο αναλαμβάνει ο Βουλγαράκης, που αρνείται να βγάλει τη στολή του δύτη, γιατί την θεωρεί πλέον γούρι του. Ο Γιάννης Ιωαννίδης με τηλεγράφημα του δηλώνει ότι τον καταλαβαίνει.
Ξεκινά η νέα σχολική χρονιά και ο υπουργός Παιδείας δηλώνει: «Δόξα τω Θεώ, όλα καλά». Επειδή πάντως το πρόβλημα της διπλής βάρδιας στα σχολεία δεν έχει λυθεί αποφασίζεται να αρχίσει διαφημιστική καμπάνια με μότο το: «Ζήσε το μύθο σου το απόγευμα».

ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ

Μετά την επίμονη παραμονή στο χώρο των Προπυλαίων δύο 3χρονων παιδιών με κουκούλες επί τρεις ώρες ξανανοίγει η συζήτηση για το Πανεπιστημιακό Άσυλο. Ο Πρετεντέρης και η Διαμαντοπούλου συζητούν επί μέρες στο Mega το πρόβλημα και καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι τα όσα γίνονται στο χώρο από τους κουκουλοφόρους έχουν επηρεάσει και τα αθώα περιστέρια, τα οποία εμφανίζουν αντικοινωνική συμπεριφορά, κουτσουλώντας χωρίς ίχνος ευαισθησίας τα αγάλματα
Μετά από ενδελεχή έρευνα του Ραδιοτηλεοπτικού Συμβουλίου για την ηθική φθορά λόγω της χρήσης ακατάλληλων λέξεων στην τηλεόραση και το ραδιόφωνο επιβάλλει να παίζονται μόνο με μπιπ οι λέξεις Κατάκωλο, Μαλακάσα, Βυζίτσα,
Ο Νικήτας Κακλαμάνης καλεί τους Αθηναίους να απομακρύνουν τις γλάστρες από τα μπαλκόνια των σπιτιών του και αντί αυτών να τοποθετήσουν τα ποδήλατα και τα αυτοκινητάκια των παιδιών τους, ώστε οι ελληνόπαιδες να εξοικειώνονται από νωρίς στο κεντρικό σύνθημα του Δήμου Αθηναίων : Πάρκινγκ παντού.

ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ

Οι Έλληνες βιομήχανοι προτείνουν, λόγω της οικονομικής κρίσης να καθιερωθεί ο θεσμός της εργασίας- βερεσέ. Με το θεσμό αυτό όλες οι επιχειρήσεις του ιδιωτικού τομέα θα προμηθεύσουν τους εργαζόμενους τους με τεφτέρια, στα οποία στο τέλος του μήνα θα σημειώνουν τα λεφτά που τους χρωστάει ο εργοδότης, που θα πληρώνει «όποτε μπορεί». Η ΓΣΕΕ δηλώνει εξοργισμένη και κηρύσσει 3ωρη στάση εργασίας με κίνδυνο να καταρρεύσει το οικονομικό σύστημα. Συναισθανόμενη τις κρίσιμες στιγμές η Συνομοσπονδία μειώνει τις ώρες της στάσης σε δύο.
Ο Μπάρακ Ομπάμα στην 256η ομιλία του δηλώνει αποφασισμένος να αλλάξει το τοπίο στην εξωτερική πολιτική και γι αυτό προγραμματίζει άλλες 256 ομιλίες μέχρι το τέλος του χρόνου. Οι Ευρωπαίοι εταίροι δηλώνουν ικανοποιημένοι, αφού κλείνουν σε πολύ καλές τιμές τα δικαιώματα για την πώληση των ομιλιών σε DVD.

ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ

Ο Βγενόπουλος της MIG δηλώνει ότι ο όμιλος του θα αγοράσει εκτός της Ολυμπιακής, τη ΔΕΗ, την ΕΥΔΑΠ, το άγαλμα του Κολοκοτρώνη στη Σταδίου, την Καμάρα στη Θεσσαλονίκη, τη Μητρόπολη Αθηνών, τη Λυρική Σκηνή, το σουβλατζίδικο ο Ηλίας, 5 σειρές λαϊκό Λαχείο από πλανόδιο στην Ομόνοια και 15 κουτιά γαλακτομπούρεκο από τα ζαχαροπλαστεία «Δέσποινα». Ο υπουργός Ανάπτυξης δηλώνει πανευτυχής με την αποφασιστικότητα του ομίλου «στις δύσκολες στιγμές που διανύουμε».
Ο δήμος Αθηναίων στήνει το χριστουγεννιάτικο δέντρο στο Σύνταγμα με πρωροφανή μέτρα ασφαλείας. Το δέντρο φυλάσσουν 10 τεθωρακισμένα, ενώ στον περιβάλλοντα χώρο έχουν στηθεί εκτοξευτές ρουκετών. Επίσης οι μπάλες με τις οποίες είναι στολισμένο το δέντρο περιέχουν χειροβομβίδες. Παρά το ειρηνικό κλίμα πάντως στο κέντρο της Αθήνας, την αγορά της Ερμού επισκέπτονται μόνο 4 πελάτες στους οποίους απονέμεται το χρυσό κλειδί της πόλης.
Η κυβέρνηση διαισθανόμενη την ανάγκη των νέων να διαμαρτυρηθούν δημιουργεί το «Πάρκο εξέγερσης και αναρχίας» στο Σχηματάρι, όπου οι εξεγερμένοι μεταφέρονται με πούλμαν ιδιωτών, ώστε να τονωθεί και ο σκληρά δοκιμαζόμενος τομέας των μεταφορών.