Θα πάθω κρίση!!!

Κρίση (η), ουσιαστικό, συχνά άνευ ουσίας. Για τους θρησκευόμενους η μέρα που ο Θεός κάνει τη σούμα και στέλνει για παντός τους πάντες στον παράδεισο ή στην κόλαση. Για τα δικαστήρια, η απόφαση για ένα παράπτωμα που μπορεί να στείλει κάποιον στην κόλαση της φυλακής ή πίσω στην κανονική ζωή, που δεν είναι πάντα ο παράδεισος (εκτός αν συμμετέχει στη δίκη ο Κούγιας, οπότε δικάζεται και το θύμα, το οποίο μάλλον έχει ύποπτες διασυνδέσεις με την κόλαση). Για την οικονομία η ευκαιρία για τα λαμόγια (που στην οικονομική αργκό λέγονται “οίκοι”) να προσθέσουν στον παράδεισο τους κάποια εκατομμύρια, ανεξάρτητα αν η ζωή κάποιων άλλων εκατομμυρίων θα γίνει κόλαση. Για μένα, η κατάσταση στην οποία περιέρχομαι όταν συνειδητοποιώ ότι όλα τα παραπάνω ισχύουν...

Το κοινωνικό κράτος πέθανε, ζήτω το κοινωνικό κράτος!

Τη στιγμή που οι φορολογικές σφαλιάρες ύπτανται πάνω από το κεφάλι σου, ψάχνοντας το ροδοκόκκινο μάγουλο σου για να προσγειωθούν, σκέφτεσαι ότι αφού δεν είσαι υδραυλικός, ηλεκτρολόγος, γιατρός, δικηγόρος, ταξιτζής πλήρωσες πέρσι κάποια χιλιάρικα προσδοκώντας να τα πάρεις πίσω από το “κοινωνικό” κράτος ή έστω το “ακοινώνητο” κράτος που σε φορολογεί για σου ανταποδώσει σε είδος τη θυσία (και μη βάζεις στο μυαλό σου το σεξ, γιατί μονίμως εκεί έχεις το μυαλό σου)
Λοιπόν:
Φορολογείσαι για να έχεις έναν εθνικό δρόμο της προκοπής, αλλά σας βγεις στον πηγαιμό για Σαλονίκη θα πληρώσεις τα μαλλιά της κεφαλής σου, γιατί τον δρόμο δεν τον φτιάχνει δημόσιο, αλλά μία κοινοπραξία που χτίζει διόδια (και εισπράττει με την ταχύτητα του φωτός). Στη διαδικασία της κατασκευής δε, πέφτουν και κάποια βράχια και για να μην πέφτουν είμαι βέβαιος ότι πάλι εσύ θα πληρώσεις, εκεί γύρω στο Μάη, που είναι παχιές οι φορολογικές μήγες.
Φορολογείσαι για να έχεις δωρεάν σχολείο, βιβλία για το σχολείο, καθηγητές ευσυνείδητους και μελετημένη διάρθωση του εκπαιδευτικού συστήματος (λέμε και καμιά μαλακία να περάσει η ώρα). Αμ δε! Έχεις δώσει τα μαλλιά της κεφαλής σου στα φροντιστήρια (γι αυτό κάπου εκεί στα -ήντα έχεις ευρύ κούτελο) για να περάσει το καμάρι σου στην παγκόσμιου φήμης σχολή “Οχημάτων Κοζάνης”, σχολή που εξασφαλίζει,με μαθηματική ακρίβεια την 2ετή ή 3ετή πληρωμή ΙΕΚ για την απόκτηση πιο “μουράτου” πτυχίου.
Φορολογείσαι ( μέσω των δημοτικών τελών) για να σου μαζεύουν τα σκουπίδια και για να παρκάρεις το σαράβαλο σου, έστω 10 στενά μακριά από το σπίτι σου. Αλλά, περιέργως πώς, κάδο ανακύκλωσης έχεις δει μόνο στα δελτία του ΣΚΑΪ, ο κάδος στενάζει κάθε μέρα ανοιχτός και βρώμικος ωσάν συνοικία στη Βομβάη, ενώ στο παρκάρισμα σου έλαχε να μένεις στο κέντρο (το προικώο βλέπεις) και πληρώνεις χώρους ελεγχόμενης στάθμευσης καθ' εκάστην. Άσε που κρατώντας το σαράβαλο πλήρωσες φέτος τέλη κυκλοφορίας ίσα με δύο φορές την αξία του σαράβαλου.
Φορολογείσαι για να έχεις γιατρό, αν το ανοσιοποιητικό σου σύστημα βαρέσει διάλυση. Αλλά, από μικρός δεν είχες γερά δόντια, οι κουφάλες άρχισαν να γίνονται τόσο μεγάλες όσο οι προμηθευτές του δημοσίου, αλλά το ταμείο σου δεν προβλέπει οδοντιατρική περίθαλψη ή αν προβλέπει προτιμάς να εμπιστευτείς το δόντι σου στον σχιζοφρανή δολοφόνο με το πριόνι, παρά στον επιστήμονα! Έπειτα ο παπούς πλησιάζει τα 90 και επειδή την προηγούμενη φορά κόντεψε να σου μείνει στην ουρά του ΙΚΑ (άσε που δεν έχεις και χρόνο για ουρές) τον πηγαίνεις στον γνωστό πνευμονολόγο, που όταν την τελευταία φορά του ζήτησες απόδειξη, σου απάντησε με ένα χαμόγελο εφάμιλλης θερμότητας με αυτό πολιτικού συντάκτη που ακούει ανέκδοτο από συνάδελφο του!
Φορολογείσαι και πληρώνεις παράλληλα το γαμησιάτικο της ΕΡΤ για να μπορείς να ανοίξεις την τηλεόραση τα Σαββατοκύριακα και να πεις “χαλάλι βρε, κοίτα τι ωραία παιδικά προγράμματα φτιάχνουν οι ομοφιλοφιλοι (για να είμαι και πολιτικά ορθός). Αλλά και πάλι ατύχησες! Αυτές οι πολυτέλειες δεν χωράνε στην εποχή “έχω νταλγκά τι θα στείλω στη Eurovision”. Άσε που τελευταίως κάποιοι σύμβουλοι φτιάχνουν τζακούζι και το μεγάλο τηλεμαγαζί έχει έξοδα.
Φορολογείσαι αγρίως γιατί καπνίζεις,γιατί πίνεις κανένα ποτηράκι που και πού, γιατί το σαράβαλο σου θέλει βενζίνη, πληρώνεις τέλη ανανεώσιμων πηγών ενέργειας στη ΔΕΗ, αλλά στο χωριό σου που το βαράει ο ήλιος κι ο αγέρας ολημερίς και οληνυκτίς το φως έρχεται γιατί παραδίπλα καίνε τον λιγνίτη.
Φορολογείσαι γιατί είσαι μαλάκας, αγαπητέ μισθωτέ των 800 ευρώ ( άντε των 1000, αν είσαι φραγκάτος) και αν αύριο περάσει φόρος του μαλάκα, πάλι εσύ θα τον πληρώσεις!

Κινήσεις ΜΑΤ!

Η παρτίδα της εβδομάδας παρουσιάζει ένα πρόβλημα στην εκκίνηση, αφού ο ευρωπαίος Χοακίν Αλμούνια ζητάει από τους παίκτες να τον ενημερώνουν ανελειπώς για την κάθε τους κίνηση. Επιπλέον ζητάει να του υποβληθεί πρόγραμμα για τις επόμενες δέκα κινήσεις, που μπορούν να γίνουν μόνο αφού τις εγκρίνει το ΕΚΟΦΙΝ.
Αυτός που ιδρώνει και διαμαρτύρεται ψυθιριστά είναι ο υπουργός Οικονομικών Γιώργος Παπακωνσταντίνου γιατί δυσκολεύεται να κινηθεί αφού δεν έχει στη διάθεση του άλογο κούρσας και επιπροσθέτως έχει μπροστά του μονίμως 3 ευρωπαίους στρατιώτες.
Αντιθέτως εκείνος που ζητά περισσότερη ελευθερία κινήσεων είναι ο Θόδωρος Πάγκαλος, ο οποίος θεωρεί ότι ο αντιβασιλιάς πρέπει να έχει στη διάθεση του τουλάχιστον τέσσερα τετράγωνα και για να κινείται με την άνεση του και για να ελέγχει τις κινήσεις των άλλων.
Προς το παρόν πάντως έχει να αντιμετωπίσει την παρουσία των κινέζων αξιωματούχων, οι οποίοι, αν και κάπως εκνευρισμένοι που η παρτίδα δεν ξεκινά και γι αυτούς δηλώνουν με ένα κλασικό ανατολίτικο χαμόγελο: «Μην ανησυχείτε, θα σας έχουμε στα ΟΛΠΑ, ΟΛΠΑ»
Μέσα στην ακινησία αυτή παρεμβαίνει η Αλέκα Παπαρήγα και ζητά να χτιστεί τείχος στο μέσον της σκακιέρας ώστε να προσπατευτούν τα συμφέροντα της εργατικής τάξης και για να είναι βέβαιη ότι οι εργάτες δεν θα δεχθούν κινήσεις ΜΑΤ από τον αντίπαλο καπιταλιστή βασιλιά.
Και αν η γραμματέας του ΚΚΕ ζητά χτισίματα η υπουργός Περιβάλλοντος Τίνα Μπιρμπίλη ανεβασμένη στο πράσινο της άλογο δηλώνει ότι θα επαναξεταστεί το καθεστώς κάτω από το οποίο χτίστηκαν οι πύργοι και δεν αποκλείει το ενδεχόμενο να κατεδαφιστούν.
Η απάντηση έρχεται αμέσως από τον Νομάρχη Πσναγιώτη Ψωμιάδη που απαντά στην υπουργό: «Με τους υπόλοιπους πύργους ας κάνει ότι θέλει, τον Λευκό μην πειράξει γιατί θα έχει να κάνει μαζί του». Στη συνέχεια χαιρετά τον λαό του κόμματος και αποκαλύπτει ότι το κεντρικό του σύνθημα στην κούρσα της διαδοχής θα είναι: «Εν τούτω Πανίκα»
Αντιθέτως ο Αντώνης Σαμαράς δείχνει αρκετά ήρεμος μετά τη δήλωση Αβραμόπουλου ότι αποχωρεί από τη σκακιέρα. Πιστεύει ότι θα κερδίσει την παρτίδα αν παίξει πιο δυνατά από τα δεξιά, όπου έχει σοβαρές αδυναμίες ο πράσινος αντίπαλος.
Η Ντόρα Μπακογιάννη τώρα λέει ότι είναι δικαίωμα του κάθε αξιωματικού να συντάσσεται με όποιον υποψήφιο βασιλιά και ότι η ίδια δεν έχει ανάγκη από αξιωματικούς, αφού έχει πολλούς στρατιώτες της παράταξης να την υποστηρίζουν.
Εν όψει της δύσκολης παρτίδας της 17ης Νοεμβρίου ο Χρυσοχοίδης φιλοδοξεί να κάνει τα περισσότερα ΜΑΤ με τα ΜΑΤ στα μαύρα στρατιωτάκια. Απλώς δηλώνει ότι το παιχνίδι μέχρι τώρα παιζόταν όπως στη δεκαετία του ’50 κι αυτός θα εκσυχρονίσει την παρτίδα. Υπόσχεται μάλιστα ότι σε καμία περίπτωση η σκακιέρα δεν θα γίνει κάρβουνο!
Η απρόσμενη απειλή πάντως έρχεται απο τον Γιούρι Γκέλερ που απειλεί ότι θα εξαφανίσει τη σκακιέρα! Μετά από την πρώτη ταραχή οι υπόλοιποι παίκτες του ζητούν να εξαφανίσει καλύτερα το έλλειμμα ή τουλάχιστον να το λυγίσει όπως κάνει με τα κουταλάκια, μπροστά στις τηλεοπτικές κάμερες!
Στον δικό του κόσμο ο προπονητής του Ολυμπιακού Ζίκο λέει ότι θα συμμετάσχει στο παιχνίδι μόνο αν ο πρόεδρος του ψωνίσει οργανωτή του παιχνιδιού...
Η παρτίδα συνεχίζεται...
(Δημοσιεύτηκε στις 15 Νοεμβρίου στον Ελεύθερο Τύπο της Κυριακής... και έπεται συνέχεια!)

Ο χρυσοχόος και "έννομη" σκούπα

Παρακολουθώ με έκπληξη εδώ και μία εβδομάδα την ανακούφιση (αν όχι τη χαρά) πολλών για την ανάληψη της τύχης της χώρας από το Γιώργο Παπανδρέου, που έβαλε τέλος στην διακυβέρνηση της καταρρέουσας Ν.Δ. και παρουσίασε νέο, φρέσκο και ωραίο υπουργικό συμβούλιο, όλο νιάτα και φρεσκάδα.
Στην πρώτη του ομιλία ο ΓΑΠ όντως κέρδισε τις εντυπώσεις με την παρουσία του συνηγόρου του πολίτη και θα μπορούσε να κερδίσει και το βραβείο πολιτικού σουρεαλισμού με τη δήλωση του ότι «οι πολίτες περιμένουν από μας να είμαστε οι αντεξουσιαστές της εξουσίας»!!! Δεν είναι άλλωστε καινούργια η τάση του ΠΑΣΟΚ να «απαλλοτριώνει» όρους, έννοιες και ιδέες που δεν του ανήκουν και γεννήθηκαν για να περιγράψουν πολιτικές στάσεις που βρίσκονται στον αντίποδα της πολιτικής του. Είναι μια πρακτική που εγκαινίασε ο ιδρυτής του και από τότε αποτελεί «σχολή» στο κόμμα.
Ένας από τους λίγους παλιούς «αντεξουσιαστές» στο υπουργικό συμβούλιο είναι ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, που επί χρόνια κυκλοφορεί πολιτικά δαφνοστεφανωμένος με την εξάρθρωση της 17Ν ( που κι αυτό σηκώνει πολύ συζήτηση, αφού δύο από τα κρίσιμα γεγονότα που οδήγησαν στην εξάρθρωση της οργάνωσης ήταν η έκρηξη της βόμβας στα χέρια του Ξηρού και η εθελουσία παράδοση του Κουφοντίνα που πήρε ταξί και παραδόθηκε μόνος του στη ΓΑΔΑ.)
Ο Χρυσοχοΐδης με το που ανέλαβε, σήκωσε τα μανίκια και αποφάσισε να οδηγήσει τη Δημόσια Τάξη, που τώρα λέγεται Προστασία του Πολίτη, με βήμα ταχύ στον 21ο αιώνα. Δυστυχώς με το που ανέλαβε κάποιοι αποφάσισαν να κάνουν τις γνωστές επιθέσεις στα Εξάρχεια σε διμοιρία των ΜΑΤ. Τότε ο σκληρός Μιχάλης τσαντίστηκε. Έγινε έξω φρενών που κάποιοι «ανόητοι, δήθεν αντεξουσιαστές» δεν έχουν την ίδια άποψη μ’ αυτόν για την Προστασία του Πολίτη. Ο ίδιος δήλωσε στα μέσα ότι έχει πολλούς φίλους αντεξουσιαστές και αναρχικούς με τους οποίους συμφωνούν σε πολλά. Ένα από τα «πολλά» είναι προφανώς και η ποινικοποίηση της παρουσίας των πολιτών σε συγκεκριμένη συνοικία, στα περιβόητα «άβατα» Εξάρχεια.
Έτσι έστειλε για τρεις μέρες εκατοντάδες αρματωμένους να εξεφτελίζουν με σωματικούς ελέγχους, προσβλητικά σχόλια, βίαιες συμπεριφορές πολίτες που είχαν το θράσος να πίνουν το ποτό τους στη συγκεκριμένη συνοικία. Πριν ακόμα η κυβέρνησή του κλείσει εβδομάδα, ο υπουργός έδωσε διαπιστευτήρια εκδικούμενος μια ολόκληρη συνοικία, μόνο και μόνο για να δώσει την αίσθηση στους «άλλους» πολίτες, που αντιλαμβάνονται τον κόσμο μόνο μέσα από την τηλεοπτική του εικόνα, ότι «κάνει δουλειά».
Αν επικρατήσει η λογική Χρυσοχοΐδη για την αντιμετώπιση οποιασδήποτε παράνομης ενέργειας με πρότυπο τις επιχειρήσεις σκούπα στα Εξάρχεια θα έχουμε προφανώς τα παρακάτω φαινόμενα:
- Σε οποιαδήποτε ληστεία, στην Κηφισιά, στο Χαλάνδρι, στη Γλυφάδα, ώρες μετά την εγκληματική ενέργεια, θα αποκλείεται όλος ο Δήμος από ΜΑΤατζήδες, Δελτάδες, Ζητάδες και άλλες «συμπαθείς» ομάδες και όποιος κυκλοφορεί εκεί θα υπόκειται σε σωματικό έλεγχο, θα οδηγείται στο τμήμα (ενδεχομένως μετά κλωτσοπατινάδας) ακόμα κι αν έχει επιδείξει την ταυτότητα του, θα ανέχεται να τον αποκαλούν «μαλάκα» ή «μαλακισμένο» χωρίς καμία διαμαρτυρία. Θα θεωρείται δε, ακόμα πιο ύποπτος αν αποπειραθεί να κάνει ανάληψη μετρητών, μέσα στα μαύρα μεσάνυχτα, από ΑΤΜ της περιοχής.
- Όταν κάποιος παρανοϊκός οδηγός περνάει με κόκκινο και κανένα όργανο της πολιτείας δεν έχει καταφέρει να καταγράψει το νούμερο, σε ακτίνα 2-3 χιλιομέτρων θα ακινητοποιούνται όλα τα οχήματα, θα «ξεσκονίζονται» από τα όργανα της τάξης και ο οδηγός (ανεξαρτήτως αν δεν πέρασε ποτέ με κόκκινο) θα δέχεται προσβολές του τύπου «γιατί πέρασες με κόκκινο, ρε μαλάκα;»
- Αν παρκάρω παράνομα, εμποδίζω την κίνηση πεζών και οχημάτων και η τροχαία δεν έχει προλάβει να μου κόψει κλήση, θα στέλνει δεκάδες περιπολικά μετά από 10 ώρες στο σημείο που πάρκαρα και θα κόβει κλήσεις σε όλα τα αυτοκίνητα της περιοχής, είτε είναι παρκαρισμένα παράνομα είτε όχι.
Υπερβολές, θα πει κανείς. Καμία υπερβολή αφού αυτό ακριβώς θα συμβεί αν επικρατήσει η λογική της συλλογικής ευθύνης για την παραβατικότητα του ενός ( ή των πέντε ή των δέκα). Αυτή η λογική της εφαρμογής του νόμου οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην κατάλυση κάθε έννοιας ατομικού δικαιώματος και του Συντάγματος. Κι αυτό ήταν το μόνο που κατάφερε, μόλις μέσα σε δύο μερόνυχτα, ο νέος (και ταυτόχρονα παλιός, που είναι αλλιώς) υπουργός «Προστασίας του Πολίτη» (σε πολλά εισαγωγικά)
Και οι δηλώσεις του υπουργού ότι γνωρίζει πολλούς αναρχικούς με τους οποίους συμφωνεί για να δικαιολογήσει τις επιχειρήσεις σκούπα, αγγίζουν, αν δεν ξεπερνούν, τα όρια της γελοιότητας. Θα πεις δηλαδή στον πιτσιρικά που ελέγχεις στο δρόμο ότι έχεις φίλους αναρχικούς και θα σου πει: «εντάξει, δε γαμιέται, αφού ο Χρυσοχοϊδης έχει κολλητούς αναρχικούς, ας περάσει και ολόκληρη διμοιρία από πάνω μου. Χαλάλι του!»
Ο υπουργός δικαιολογεί τις – κατάφωρα παράνομες- πράξεις του και μ’ ένα ακόμα επιχείρημα : «Δεν διώκω αναρχικούς, αλλά τους χούλιγκαν». Τα χουλιγκάνια αγαπητέ σύντροφε αντεξουσιαστή υπουργέ δεν θα τα πιάσεις ποτέ, όπως δεν τα έπιασες – πριν το 2004- όταν τα σπάγανε πριν και μετά τους αγώνες ποδοσφαίρου, μπάσκετ, βόλει, πόλο, σκακιού κλπ, κλπ. Όπως δεν έπιασες διάφορες «θύρες» και οπαδικούς αρχηγούς που χρηματοδοτούνταν από «παράγοντες του τόπου», ανέγγιχτους από τη λαβίδα του νόμου, για τον απλούστατο λόγο ότι ήταν πάντα ομοτράπεζοι του κόμματος σου, με στόχο κυρίως «την οικονομική ανάπτυξη της χώρας».
Οι επιχειρήσεις του υπουργού έχουν επικοινωνιακούς στόχους. Να καθησυχάσουν τον «μέσο» πολίτη ότι η πολιτική ηγεσία είναι αποφασισμένη να επιβάλει την τάξη με κάθε τίμημα. Χωρίς να περνάει από το «αντεξουσιαστικό» μυαλό του το πόσο επικίνδυνη είναι αυτή η πρακτική. Ποιος εγγυήθηκε στον υπουργό ότι μέσα στους εκατοντάδες αστυνομικούς που συμμετείχαν στις επιχειρήσεις δεν υπάρχουν πέντε ή δύο ή έστω ένας Κορκονέας που είναι έτοιμος (από υπερβάλλοντα ζήλο) να τινάξει τα μυαλά ενός 15χρονου στον αέρα; Ποιος του εγγυήθηκε ότι αυτές οι επιχειρήσεις εμπεδώνουν το αίσθημα ασφάλειας στους πολίτες και δεν προκαλούν μεγαλύτερη οργή στους νέους, που «βράζουν» εδώ και χρόνια μέσα σ’ ένα σαθρό σύστημα, που εσείς ( και εμείς όλοι) δημιουργήσατε;
Για τον υπουργό αυτό είναι ένα παιχνίδι που ποντάρει στον μικροαστό που αντιλαμβάνεται τον κόσμο μόνο μέσα από την τηλεόραση, η οποία στο μέγιστο βαθμό αποθεώνει τον υπουργό για το σθένος και την αποτελεσματικότητα του.
Η νέα ονομασία του υπουργείου άλλωστε παραπέμπει στον τζόγο. Λέγεται Προ.Πο (προστασία του πολίτη). Κι αν ο νέος (παλιός ) υπουργός νοιώθει ότι παίζει στην έδρα του, εγώ ποντάρω στάνταρ δύο, γιατί αυτοί που επένδυσαν στον τρόμο και τον εκφοβισμό έχασαν πάντα εκεί που νόμιζαν ότι κυριαρχούν.
(Η εικόνα που συνοδεύει το κείμενο είναι από το http://antieksousiastes-pasok.blogspot.com/

Συναλλαγή: Μια σταθερή ελληνική αξία.

Μόλις λίγες μέρες πριν από τις εκλογές και ενώ υποτίθεται ότι το πρόσωπο μας πρέπει να παραμορφώνεται από την αγωνία για το ποιος θα μας κυβερνήσει, εμείς ατάραχοι περιμένουμε το αναμενόμενο, την κυβερνητική αλλαγή, οι περισσότεροι με τη βεβαιότητα ότι τίποτα δεν θα αλλάξει, τουλάχιστον ως προς την ουσία του διεφθαρμένου ελληνικού κράτους.
Ο Έλληνας ψηφοφόρος είναι ίσως το πιο ανθεκτικό είδος και στο δικομματισμό και στη διαφθορά, αν και δεν παραλείπει, κατά τη διάρκεια της τετραετίας (της τριετίας, της διετίας) να τα καταγγέλλει ως την απόλυτη πηγή του κακού.
Επί 20 χρόνια το συγκεκριμένο είδος ψηφίζει τον έναν για να τον απαλλάξει από τον διεφθαρμένο κρατικό μηχανισμό του άλλου, γνωρίζοντας εκ των προτέρων ότι ο μηχανισμός είναι ο ίδιος, απλώς αλλάζει διαχειριστή. Σε λίγες μέρες ο «κυρίαρχος λαός» θα δώσει ένα γενναίο 80 κάτι τοις εκατό στους κομματικούς μηχανισμούς, οι οποίοι, κατά τον ίδιο ψηφοφόρο, είναι υπεύθυνοι για το μαύρο χάλι που ζει καθημερινά.
Και θα το κάνει βασικά για ένα λόγο: Γιατί αυτός ο «κυρίαρχος» αισθάνεται μέρος αυτού που καταγγέλλει. Θεωρεί αναπόσπαστο μέρος του συστήματος τη συναλλαγή, που τείνει να διαμορφωθεί στη βασική πολιτική αξία του. Από το δίπλωμα του μέχρι τη φορολογική του δήλωση, από το «μικρό και ταπεινό αυθαιρετάκι του» μέχρι την πλασματική του αναπηρία έχει κάνει μέρος της ζωής του τη συναλλαγή.
Αλλά ακόμα δεν ανήκει στους «αιμοδότες» των δύο μεγάλων, η λογική του δεν απομακρύνεται απολύτως από τη συνήθη. Στο πρόσφατο debate άκουσα εμβρόντητος την Αλέκα Παπαρήγα να λέει ότι η εξοχική κατοικία δεν είναι πολυτέλεια και ο αυθαιρετών δεν έχει την ευθύνη για την αυθαιρεσία του, η μόνη ευθύνη ανήκει στο διεφθαρμένο αστικό κράτος! Να λοιπόν και μια Αριστερά που κολακεύει τα «αυθαίρετα» μικροαστικά όνειρα του λαού.
Άλλωστε όσοι έχουν περάσει έστω και ένα εξάμηνο από τα εξαίρετα ελληνικά πανεπιστημιακά ιδρύματα θα έχουν καταλάβει τι είναι συναλλαγή και παραταξιακό νταβατζιλίκι, όλων των παρατάξεων (συμπεριλαμβανομένων και των εξωκοινοβουλευτικών). Σ’ αυτά τα εκτροφεία των αυριανών πολιτικών στελεχών μπορεί εύκολα να καταλάβει κανείς τι καλλιεργείται ως πολιτικός πολιτισμός και για τα στελέχη και για τους «υπηκόους».
Άλλο ένα λαμπρό παράδειγμα συναλλαγής και νοοτροπίας νταβατζή ήταν και τα πρόσφατα debate. Οι κομματικοί φουσκωτοί μπήκαν για δύο μέρες στην ΕΡΤ σταμάτησαν τη λειτουργία της, ενώ προηγουμένως οι πρωτοκλασάτοι των κομμάτων συναλλάσσονταν σε σχέση με τους όρους που θα διεξαχθεί το …υπερθέαμα. Και συμφωνήθηκαν όλα, ερήμην των δημοσιογράφων. Οι οποίοι κατάφεραν, μετά κόπων και βασάνων να κερδίσουν άλλα 20 δευτερόλεπτα τηλεοπτικού χρόνου σε κάθε ερώτηση. Όπου σε κάθε debate το θέμα δεν είναι μόνο αν θα εκπροσωπηθούν οι πολιτικοί αρχηγοί, αλλά και τα μέσα. Κι όταν λέμε μέσα εννοούμε τα τηλεοπτικά κανάλια πανελλαδικής εμβέλειας (με τις γνωστές «νόμιμες» άδειες). Έτσι αν αύριο η κυβέρνηση αποφασίσει να δώσει 20 άδειες πανελλαδικής εμβέλειας, το event θα πρέπει να γίνει σε γήπεδο για να χωράνε οι δημοσιογράφοι και η διαδικασία των ερωτήσεων (ποιος ρωτάει ποιόν και για πόση ώρα) θα πρέπει να βγει με αλγόριθμο από τη Μαθηματική Εταιρεία. Και μετά απ’ όλα αυτά έχουμε και διάφορες δηλώσεις στα όρια της γραφικότητας ότι απ’ όλη αυτή τη διαδικασία κέρδισε η Δημοκρατία!!!
Το μοντέλο του ψηφοφόρου που έχει κυριαρχήσει στη χώρα είναι αυτό του βολικού ψηφοφόρου, που επιβραβεύει αυτό που καταγγέλλει, αγωνιά να συμμετάσχει σ’ αυτό που αποστρέφεται, δίνει γη και ύδωρ για να γίνει παίκτης ενός παιχνιδιού, που ο βασικός του κανόνας είναι η παραβίαση των κανόνων. Του ψηφοφόρου που δεν έχει μάθει να διαλέγεται, δεν έχει μάθει να αντιπαρατίθεται, έχει μάθει να συναλλάσσεται και μάλιστα χωρίς συναλλακτικά ήθη! Και που όταν αποφασίζει να «αντισταθεί» η πιο δυναμική του ενέργεια την ημέρα των εκλογών είναι να λιάσει το – ταλαίπωρο απ’ τις φουρτούνες της ζωής- κορμί του σε κάποια παραλία. Για λίγο όμως… Γιατί είναι πάντα έτοιμος να επιστρέψει για την επόμενη συναλλαγή…

Μικρές αφελείς απορίες...

Ο Κώστας Καραμανλής συστήνεται πλέον στο στενό του περιβάλλον ως ξάδελφος του Μιχάλη Λιάπη;

Είναι αλήθεια ότι ο Γιώργος Σουφλιάς μαθαίνοντας ότι ο πρωθυπουργός έκανε δεκτή την εισήγηση του για εκλογές αναφώνησε «την άκουσα»;

Με τον Ψινάκη στο πλευρό του το ΛΑΟΣ θα έχει σύνθημα το «Θεά, Θεά η ακροδεξιά»;

Ο Γιώργος Παπανδρέου, ως εν δυνάμει πρωθυπουργός, εκτός από καινούργιο κοστούμι έχει παραγγείλει και καινούργιες κάλτσες;

Η Ντόρα Μπακογιάννη κάνει ή όχι ασκήσεις ελέγχου αυθόρμητου χαμόγελου για να το καταστείλει με επιτυχία όταν ο Καραμανλής χάσει τις εκλογές;

Είναι αλήθεια ότι το «Μένουμε Ελλάδα» εκτός από εκπομπή της ΕΡΤ θα γίνει και ένα από τα κεντρικά συνθήματα του υπουργείου Εσωτερικών ώστε να περιοριστεί η διάθεση των Ελλήνων να μεταναστεύσουν εν όψει εκλογών;

Η Όλγα Τρέμη θα κλείσει τα 18 πριν ή μετά τις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου;

Οι υποψήφιοι βουλευτές θα εμφανίζονται και στις εκπομπές μαγειρικής που έχουν κατακλείσει στα κανάλια ή θα στηθεί μόνο γι αυτούς εκπομπή με τον τίτλο «Μαγειρέματα»;

Ο Αλέξης Τσίπρας παραπονέθηκε ή όχι ότι μέχρι τις 4 Οκτωβρίου δεν προλαβαίνει να μετρήσει όλες τις συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ;

Μήπως ο Προκόπης Παυλόπουλος βάφει τα μαλλιά του άσπρα;

Οι κινήσεις του Βασίλη Λέκκα όταν τραγουδάει Θεοδωράκη οφείλονται στο πάθος ή σε κάποια ανεπανόρθωτη βλάβη στο κεντρικό νευρικό σύστημα;

Τοίχο - τοίχο...

Η πόλη μοιάζει ασφυκτική για τους "θαμώνες" της, αλλά οι περισσότεροι προτιμούν να μη μιλούν γι αυτό! Αντί γι αυτούς μιλούν οι τοίχοι της πόλης, που φαίνονται πιο φλύαροι από τους κατοίκους της. Άλλοτε με οργή, άλλοτε με χιούμορ, άλλοτε άκομψα, άλλοτε ασυνάρτητα τα σχέδια και τα συνθήματα στους τοίχους της πόλης δημιουργούν τη δική τους ιστορία...
Μερικά δείγματα αυτής της "γλώσσας" από τις βόλτες των τελευταίων ημερών σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη