Δευτέρα, 23 Αυγούστου 2010

Το χάσαμε το μυαλό, πατριώτη!


Ο “πατριωτισμός” στο ελληνικό πολιτικό σκηνικό είναι σαν μαγειρικό πολυεργαλείο. Προσφέρεται για να σερβίρεις από το πιο νερόβραστο πιλάφι μέχρι την πιο γκουρμέ ασυναρτησία. Ο στόχος είναι, σχεδόν πάντα, να σερβιριστεί έτσι ώστε να το καταπιείς αμάσητο.
Στον κόσμο των νεοφιλελεύθερων σοσιαλιστών που κυβερνούν τη χώρα το “πολυεργαλείο” εκσυχρονίστηκε (όπως τόσα άλλα, στα χέρια τους, επί μία εικοσαετία)
Κάποτε το στερεότυπο του πατριώτη είχε ταυτιστεί με τον μουστακαλή συντηρητικό μεσήλικα που ήταν έτοιμος να ζωθεί τα φυσεκλίκια και να ανακαταλάβει, από τους αιμοσταγείες Οθωμανούς, την Αγιά Σοφιά. Σ' αυτό προστέθηκε και αρκετό χουντικό κιτσαριό με χλαμίδα και φουστανέλα και έτσι ο όρος “πατριώτης” έχασε τη γοητεία του, τουλάχιστον στα μάτια των τοποθετημένων πολιτικά από το κέντρο και αριστερά
Σ' αυτήν την “πατριωτική” καρικατούρα η απάντηση της αριστεράς ήταν μία άλλη μορφή πατριωτισμού που είχε να κάνει με τη διεκδίκηση της εθνικής ανεξαρτησίας και έχει τις ρίζες της τόσο στον αντιφασιστικό αγώνα, όσο και στο μεταπολεμικές κοινωνικές διεκδικήσεις που είχαν ως βάση την απαλλαγή από τη σκιά των διεθνών προστατών.
Τα χρόνια πέρασαν ο καθένας έραψε για τον εαυτό του (και στα μέτρα του) το “νέο” πατριωτικό κουστουμάκι για να έχει να πορεύεται στις “δύσκολες εθνικές στιγμές”. Το μόνο που άλλαξε- ανάλογα με την πολιτική τοποθέτηση του καθενός- ήταν το soundtrack που συνόδευε τις πατρωτικές κορώνες. Δεν χρειαζόταν εμβατήρια για να επενδύσεις στον “πατριωτισμό” σου. Μπορύσες να το κάνεις άνετα ακούγοντας από Θεοδωράκη μέχρι Pink Floyd. Ο σουρρεαλισμός άλλωστε δεν γνώρισε ποτέ ύφεση σ' αυτή τη χώρα!
Τους τελευταίους μήνες ο πρωθυπουργός επικαλείται τον “πατριωτισμό”μας για να καταπιούμε – φυσικά αμάσητα- τα μέτρα, που η κυβέρνηση του λαμβάνει μετά από τις εντολές της τρόικας. Το ζητά ενώ προηγουμένως ο ίδιος έχει δηλώσει ότι υπάρχουν εκπτώσεις στην εθνική κυριαρχία (κάτι που απαγορεύει το σύνταγμα), έχει καταργήσει την προστασία των εργασιακών δικαιωμάτων (παραβιάζοντας το Σύνταγμα),έχει αποφασίσει να πουλήσει μεγάλα κομμάτια του εθνικού πλούτου (ίσως ακόμα και το Σύνταγμα- την πλατεία εννοώ)
Μπορεί το πολιτικό παιχνίδι γύρω από τον πατριωτισμό να είχε πολλές εκδοχές, μπορεί να χρησιμοποιήθηκε για να υποστηρίξει πολλές μαύρες σελίδες στην ιστορία της χώρας, αλλά είναι η πρώτη φορά που η επίκληση του γίνεται ώστε οι Έλληνες να επιβεβαιώσουν τον πατριωτισμό τους αποδεχόμενοι την εκχώρηση της εθνικής κυριαρχίας.
Προφανώς η νέα lifestyle εκδοχή του “πατριώτη” είναι ο καλογυμνασμένος μουστακαλής (μην χάνουμε και επαφή με το παρελθόν) με casual ντύσιμο (και t-shirt Nautica με την ελληνική σημαία στο στήθος), που θα υποδέχεται χαμογελαστός, σαν ευγενής σερβιτόρος, ακόμα κι αυτόν που έρχεται στη χώρα με πρόθεση να του κλέψει το πορτοφόλι! Ο νέος “πατριώτης” θα φιλοξενεί τους “επισκέπτες” σπίτι του, θέλει- δε θέλει, θα τους παραδίδει τα κλειδιά (μαζί με τους τίτλους ιδιοκτησίας) και θα ρωτάει πάντα πρίν ταϊσει τα παιδιά του ή τους γέρους του.
Είναι γλυκός αυτός ο “πατριώτης”! Τόσο γλυκός, που δοκιμάζονας τον, μετά την πρώτη μπουκιά έχεις μια έντονη τάση προς έμετο...

7 σχόλια:

bernardina είπε...

Και φυσικά στη λίστα δεν περιλαμβάνεται -πώς θα γινόταν άλλωστε;- ο αληθινός πατριώτης, αυτός που έχει ενστερνιστεί το "μη ρωτάς τι μπορεί να κάνει για σένα η χώρα σου αλλά τι μπορείς να κάνεις εσύ γι' αυτή" και δρα πάντα αφανώς και αθόρυβα ως συνεπής Πολίτης, χωρίς φανφάρες και τυμπανοκρουσίες αλλά και χωρίς να αναγνωρίζει σε κανέναν σφετεριστή (για να μην πω τίποτε χυδαιότερο) την ιδιότητα του "πατριώτη". Είναι η βάση πάνω στην οποία στηρίζεται οτιδήποτε έχει απομείνει ακόμα όρθιο σ' αυτή την πατρίδα...
Γι' αυτό τον πατριώτη που δεν διεκδικεί ποτέ καμία δάφνη εφόσον θεωρεί ότι δεν κάνει τίποτε περισσότερο από το στοιχειώδες πολιτικό καθήκον του πότε θα μιλήσει κάποτε κάποιος; (Υπάρχει, ξέρετε..)

If you can't convince them confuse them είπε...

Ο νέος “πατριώτης” θα φιλοξενεί τους “επισκέπτες” σπίτι του, θέλει- δε θέλει, θα τους παραδίδει τα κλειδιά (μαζί με τους τίτλους ιδιοκτησίας) και θα ρωτάει πάντα πρίν ταϊσει τα παιδιά του ή τους γέρους του.

...επειδη μπερδεύτηκα λιγάκι, τί εννοείτε ως "επισκεπτες" που απι της ουσίας μας τρώνε τα λεφτά, τους του ΔΝΤ ή τους μετανάστες? Γιατι αυτος ο εθνολαϊκισμός όπως ξέρετε, έχει την τάση να ακουγεται εναντίον και του αστυφύλαξ και του χωροφύλαξ, για να παραπέμψω σε παλαιότερες "πατριωτικές" παροιμίες...

microsoult είπε...

@ bernantina. Η λογική αυτού που έγραψα είναι ακριβώς αυτή η προσπάθεια από την κεντρική εξουσία να "απαλλοτροιώσει" την έννοια με σκοπό να την αλλοτροιώσει. Κι αυτό με στόχο να καλύψει μέτρα και αποφάσεις που βρίσκονται στον αντίποδα του όρου "πατριωτισμός" (όπως κι αν τον αντιλαμβάνεται κανείς).
Όσο για τον συνεπή πολίτη, όπως γράφεται κι εσείς, η βάση της συνέπειας και της ωριμότητας του είναι να μην ζητάει δάφνες από κανέναν.

microsoult είπε...

@ If you can't convince them....
Προφανώς εννοώ τους αποικιοκράτες της τρόικας, αφού αυτοί κατέχουν εδώ και μήνες τα "κλειδιά" της χώρας.
Η λογική ότι οι μετανάστες είναι αυτοί "που θα μας πάρουν τα σπίτια" και άλλα τέτοια φοβικά είναι πολύ μακριά από τη δική μου άποψη για τα πράγματα

If you can't convince them confuse them είπε...

Μακρια από εσάς, αλλά και η δικη τους επιχειρηματολογία είναι ακριβώς η ίδια. Και η φρασεολογία επίσης.

Αναρωτιέμαι μήπως ο λόγος της εγγύτητας, πέρα από τη γνωστή εγγύτητα της αριστεράς με τη δεξιά στις μέρες μας, είναι κι ενας πολύ απλούστερος. Ενεργοποιεί τα ίδια φοβικά αντανακλαστικά του κοσμάκη απέναντι σ έναν φανταστικό εχθρό. Ετσι, αντί να κοιτάξει ο κοσμακης πώς θα προσαρμοστεί στις νέες πραγματικότητες, να υιοθετήσει τις νεες τεχνολογίες, να αναβαθμίσει τη δουλειά του και το σκεπτικό του, παραμένει εκεί, στα ίδια, τα βολικά, τα πατροπαράδοτα. Οι εχθροι. Οι Τουρκοι, οι Αλβανοί, οι πολιτικοί, το ΔΝΤ, ο μπαμπουλας.

Εμείς και οι εχθροί μας. Παντοτε ευκολόπιστοι και πάντα προδομένοι. Ακομα κι οταν μας ταϊζουν άλλοι εδω και δεκαετίες, ειμαστε θυματα. Ακομα κι οταν εκλεγουμε αντιπροσωπους κατ' εικονα και καθ' ομοιωση μας, για να βριζουμε μεσα σε μια βδομαδα τους εκλεγμένους, αντι τους εκλεγοντες... Παλι θυματα. Ανικανοι για δικαιοπραξία.

Χωριζουμε τη χωρα σ εκεινους που δουλεουν και σ εκεινους που δουλεύουν τους πρωτους ψιλό γαζί. Οι πρωτοι, με λιγες εξαιρεσεις, φοροδιαφεύγουν κι οι δεύτεροι πληρωνονται τσαμπα, αλλα τους γινονται κρατησεις στον μισθο, πληρωνουν τους φόρους τους...
Κι ετσι εχουμε βρει τη χρυση τομη. Εκεινος που δουλευει και παραγει δεν πληρωνει φορους, κι εκεινος που δεν παραγει ειναι σπαθι με τη φορολογικη του δηλωση, μια και του την κανει ο εργοδοτης του, δηλαδη το Κρατος. Και καποιος αλλος τα εσκαγε για να κινουμαστε οι μεν προς τις δουλειες τους, κι οι δε προς τις πορειες τους.

Και νομιζαμε οτι τους γελουσαμε ολους, κι οτι "εχει ο Θεος". Δεν ξερω αν εχει ο Θεος, το σιγουρο ειναι οτι εχει δεν εχει, αυτος που έχει τον κουμπαρα, βαρεθηκε να μας τα σκάει. Time's up, folks.

Οι Αλβανοι που λες, που καποιοι τους μισουν τοσο ...λογικά οσο εσυ το ΔΝΤ, ξερουν τι παει να πει Ελληνας.
Ρωτα αυτους να σου μιλησουν για την εργατικοτητα μας ως εργαζομένων, και τη φιλοτιμια μας ως εργοδοτών.
Και μετα μιλαμε για "πατριωτισμο" ωσαν να ηταν κομπλιμάν κι οχι βρισιά....

microsoult είπε...

@ If you can't convince them...
Αγαπητέ ή αγαπητή,
δυσκολεύομαι να παρακολουθήσω το παραλήρημα σας, που έχει προφανώς ως αφετηρία τη μη κατανόηση του πνεύματος της ανάρτησης.
Όσο για σχόλια του τύπου "Μακρια από εσάς, αλλά και η δικη τους επιχειρηματολογία είναι ακριβώς η ίδια. Και η φρασεολογία επίσης" απλώς επιβεβαιώνουν τη διαπίστωση μου περί παραληρήματος

Ανώνυμος είπε...

Ο πατριωτισμόs είναι αρετή των διεστραμμένων ,είπε ο Οσκαρ Ουάιλντ .Η αναρχική μαs κυβέρνηση κατάφερε να φτάσει στο αντίθετο σημείο,πατριώτηs,αυτόs που θα δεχτεί χωρίs διαμαρτυρία ,το ξεπούλημα.O εμετόs είναι ένδειξη υγείαs.Με φοβίζουν αυτοί που τον κατεβάσανε αμάσητο.